Historie

Rond 1970 kwamen Cor Kraak, Hugo Snel en Leen van der Vinde voor het eerst bij elkaar in een repetitieruimte in het buurtschap Schuring, om "iets" aan muziek te gaan doen. In eerste instantie werd begonnen met de toen populaire folkmuziek. In een vrijwel "unplugde" omgeving werd gestart met gitaar, bas, mondharmonica, allerlei percussie instrumenten zoals wasbord, conga's, een minimaal drumstelletje maar ook een gitaarbanjo, mandoline, mondharp en later een zogenaamde autoharp. Er werd vooral gespeeld voor de lol en er werd nauwelijks gekeken naar een herkenbare muzikale stijl. Met een repertoire bestaande uit Amerikaanse en Engelse volksmuziek, blues, ragtime en jugmuziek werd opgetreden in allerlei jeugd sociëteiten en bars. De gezelligheid die werd uitgestraald bleek aan te slaan en trio Schuring begon aan de weg te timmeren. Ondanks het feit dat Schuring zich niet zo gebonden voelde aan een muzikale stroming begon zich steeds meer een elektrificatie te voltrekken. Elektrische gitaren, een zanginstallatie, een echt drumstel en zelfs effectapparatuur deden hun intrede. Ook werd het trio uitgebreid met zanger/gitarist Ton Boomaars waarna de naam werd veranderd in "Borst-Rock Band Schuring". Veel optredens volgden. Gedenkwaardig zijn de weekends bij de Harley Davidson Club Nederland (waar alleen R&R gespeeld mocht worden), het voorprogramma van de toen in Nederland wereldberoemde groep Alquin, optredens met Peter Schaap en Armand maar ook b.v. een optreden op Poëzie Buiten in de Hoekse Waard. Andrie Korst kwam de gelederen versterken als zangeres en Schuring ging weer een nieuwe periode in. Op een bepaald ogenblik bleek Schuring voornamelijk eigen werk te spelen. Met dit repertoire werd weer de toen bekende jeugd podia en bars aangedaan. Het akoestische repertoire werd toen soms door de Evil String Band uitgevoerd (dat was dus ook gewoon Schuring) en kreeg men twee "bands" voor de prijs van één. Rond 1980 werd voorlopig een punt gezet achter de muzikale bezigheden van Schuring.

Toen in 2000 een reunie werd gehouden bleek dat de chemie tussen Hugo, Leen en Cor nog steeds aanwezig was. Nu is het originele trio weer druk bezig om zich muzikaal te manifesteren. Schuring afficheert zich nu als een semi-akoestische coverband, met enig eigen werk en veel invloeden uit de Jazz, Blues en Country. Sterk gebaseerd op de popmuziek van de zestiger en vroeg zeventiger jaren van de vorige eeuw, dus helaas voor de liefhebbers geen Frans Bauer of Andre Hazes. Een optreden van Schuring is bijzonder geschikt voor restaurants, recepties, kleine bars, openingen etc. Het minimaal versterkte geluid levert veel positieve reacties op van mensen die van muziek willen genieten maar die ook een gesprek willen kunnen voeren zonder stemverheffing.